Okumak ve yazmak emek ve zaman gerektirdiğinden gündelik, hızlı bilgi aktarımında çoğu zaman tercih edilmezler. Bu nedenle bir popüler bilim yazısının ilgi çekici olabilmesi için özellikle yaratıcılık içeren öğeler taşıması gerekir ki insanlar diğer tüm eğlenceli işler yerine o yazıyı okumayı tercih etsin. Okumaya yöneldiğimiz zaman özellikle insan hayatlarına, kendimize ve dünyaya dair bilgilerimizi ve kavrayışımızı geliştirici hikâyeleri seçeriz.

Birçoğumuz, bilim insanlarının bizlere sunduğu bilimsel gerçekleri öğrenmek için değil, bu gerçeklerin günlük yaşantımıza etkisini ve diğer insanların benzer durumlarda nasıl çözümler ürettiğini anlamak için okuruz. Örneğin yaşam kalitemizi artırıcı pratik bilgiler; evren, gezegenimizin geçmişi, uzayda yaşam olasılığı gibi, günlük yaşantımızla doğrudan ilgisi olmasa da çok merak edilen konular bize ilgi çekici gelirken bilim insanları ya da uzmanlar dışında fazla kimsenin anlayamadığı geniş kapsamlı ancak soyut açıklamalar içeren metinlere o kadar da ilgi duymayız.

Yazar :Levan Panos Dabağyan

Açıklama

Sultan II. Abdülhamid ve Ermeni meselesi Türkiye’nin gündeminden hiçbir zaman düşmeyen iki konu. Birçok insan için bir Ermeni’nin “cennet mekân Sultan Ab’dül Hamid Han” demesi mümkün değildir, ama bunu söyleyen bir Ermeni çıktı. Levon Panos Dabağyan, Türkiye’de yaşayan Ermeni cemaati içinde oldukça önemli yerlere gelmiş bir insan. Genç yaşta gazeteciliğe başlayan ve çeşitli gazetelerde muhabirlik ve köşe yazarlığı yapan Dabağyan, bir dönem de Ermeni Patriği’nin basın sözcülüğünü yürütmüş. “Türkiye Ermenileri’nin Tarihi” isimli kitabın da yazarı olan Dabağyan’ın son çalışması ise Ermeni Meselesi’nin başlangıcında yer alan Sultan II. Abdülhamid ve onun döneminde Ermeniler’in yaptıklarına ilişkin. “Sultan Abdülhamid Han ve Ermeni Meselesi” isimli kitabında, bildik tavırlardan uzak olan yazar, diasporada yaşayan Ermeniler’in propagandasını yaptıkları fikirleri de savunmuyor.

Server Tanilli

Açıklama:

Bu kitap, 1972-1975 yıllarında yazıldı. Amacı da, liselerden üniversite ya da yüksekokullara gelen öğrencilerin “kültür açığını gidermekti. Gerçekten, böyle bir sorun vardı. Liseler, gençlere -hemen hemen- hiçbir şey vermiyordu. Tarih, felsefe, sosyoloji, edebiyat ve sanat gibi kültürün temel konularında, öğrencilerin kafalarına yalan yanlış, abuk sabuk, ipe sapa gelmez birtakım şeyler tıkıştırılıyordu. Ne gerçekçi ve bilimsel bir yaklaşım, ne de bir bütün olarak kucaklayış kültürü. Bir bölük pörçüklük, bir derme çatmalık, bir keşmekeş kısacası. Başta gençlere seslense de , temel kültüre meraklı herkesin öğreneceği var bu kitaptan. Okuyun göreceksiniz…

ÖNSÖZ :